Naar inhoud

Home Acerta in de media Columns Waar is het eenheidsstatuut in de verloning?

Waar is het eenheidsstatuut in de verloning?

Uit een nieuw rapport van de Internationale Arbeidsorganisatie bleek onlangs, naar aanleiding van Internationale Vrouwendag, dat we nog 70 jaar nodig hebben vooraleer de loonkloof tussen mannen en vrouwen gedicht zal worden. Er zijn echter nog meer verschillen in onze arbeidswereld. In 2014 werd het eenheidsstatuut ingevoerd om meer gelijkheid te creëren tussen arbeiders en bedienden, maar ook die gelijkheid moet klaarblijkelijk nog een lange wegafleggen als we kijken hoe het verloningspakket ingevuld zou moeten worden volgens werknemers én werkgevers.

De gemiddelde Belgische werknemer is niet langer tevreden over de opbouw van zijn verloningspakket. Zowel werkgever als werknemer willen hier op korte termijn verandering in brengen. Sterker nog, bijna 1 op 4 werkgevers wil de komende twee jaar prioriteit maken van flexibele verloning in functie van de individuele of collectieve prestaties, maar met een andere invulling voor arbeiders en bedienden.

73% van de werknemers wil zijn verloning afhankelijk maken van individuele prestaties (bron: Acerta onderzoek), en dat is niet zo onlogisch. Als werknemer heb je niet altijd een grote impact op het collectieve bedrijfsresultaat. Wanneer een loon afhankelijk is van de eigen resultaten, ligt dit voor een deel in de handen van de werknemer zelf. Dit idee blijkt zelfs erg uitgesproken voor de helft van de werknemers: zij hebben minder vertrouwen in het bedrijfsresultaat dan in hun eigen prestatie. Voor de werkgever is dit ook een win-winsituatie: een verloning op basis van individuele prestaties resulteert in extra motivatie en meer gedrevenheid onder de werknemers.

Arbeiders vs bedienden

Opvallend is dat CEO’s met een andere bril blijven kijken naar de verloning van bedienden en arbeiders. 87% van de werkgevers geeft aan dat het loon van hun bedienden gedeeltelijk of volledig afhankelijk moet kunnen zijn van hun individuele resultaten, maar slechts 76% van de werkgevers wil dat hun arbeiders verloond worden op basis van hun prestaties. Wanneer CEO’s gevraagd worden naar hoeveel procent van het loon dan juist variabel gemaakt mag worden, zegt 58% dat arbeiders 10% of meer variabel mogen verloond worden, terwijl dit voor bedienden stijgt tot 74%.

Het eenheidsstatuut werd in 2014 ingevoerd met de bedoeling om een aantal discriminaties tussen arbeiders en bedienden weg te werken. Hoe komt het dan dat werkgevers bereid lijken te zijn om het loon van hun bedienden te baseren op individuele prestaties, maar minder voor hun arbeiders? Arbeiders hebben minder vaak de kans om zichzelf te laten gelden in hun werk. Het takenpakket is duidelijk omlijnd en er kan minder een persoonlijke stempel op het werk gedrukt worden. Dit maakt de risicofactoren voor arbeiders kleiner. Daarbovenop zijn hun premies vaak sectoraal vastgelegd, waardoor het ingewikkelder wordt om van een standaardverloning af te wijken.

Op vlak van verloning is er dus nog een stevig parcours af te leggen in het eenheidsstatuut. Nu de arbeidsmarkt bovendien klaar is voor een nieuwe fase in het verloningssysteem, is de huidige wetgeving dringend aan modernisering toe. Het juridische kader speelt nog niet voldoende in op een flexibilisering van het loonbeleid. Werkgevers kunnen alvast de eerste stappen zetten, ook wat betreft de kansen voor zowel arbeiders als bedienden.

Sarah Peeters
director Acerta Consult
 

Over Acerta
De Acerta Groep
Missie en visie
Strategie
Historiek
Acerta en Doccle
Partners
Acerta in de media
Persberichten
Media contacts
Downloads
Columns
Jobs bij Acerta
Actuele jobaanbiedingen
Werken bij Acerta
Onze medewerkers aan het woord